3 - ( الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَبِمَا أَنْفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ ) « 1 » .
« مردان از آن جهت كه خدا بعضى را بر بعضى برترى داده است و از آن جهت كه از مال خود نفقه مىدهند بر زنان تسلط دارند . پس زنان شايسته ، فرمانبردارند و در غيبت مردان حافظ حقوق شوهران مىباشند و آنچه را خدا به حفظ آن امر فرموده نگه مىدارند . . . »
4 - ( فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ) « 2 » .
« يا با معروف نگاهش دار يا با نيكى رهايش كن . »
از اين آيات چنين به دست مىآيد كه دادن نفقه براى خانواده ( همسر وفرزندان ) بر حسب نياز و شايستگى ايشان و در حدى كه انفاق نيكى باشد وعرف آن را امرى پذيرفته ومطلوب بداند ، واجب است . از اين رو شايسته است در انفاق به سطح خانواده نگريسته شود « 3 » ولى بايد وضع مرد را هم در نظر داشت واو را بيش از تواناييش مكلّف نكرد « 4 » پس اگر مردى توانگر است بايد خانوادهء خود را در توانگريش شريك گرداند و با گشاده دستى به آنها نفقه دهد ، در حالى كه اگر در آمدى محدود داشته باشد بايد از آنچه كه خدا به او داده انفاق كند .
و حق ادارهء خانه وقيمومت زن به مرد داده شده است ، زيرا - غالباً - حكمت بيشترى دارد و از مال خود نفقه مىدهد ، وبدين ترتيب مرد
هامش
( 1 ) - سورهء نساء ، آيه 34 .
( 2 ) - سورهء بقره ، آيه 229 .
( 3 ) - سورهء بقرهء ، آيهء 233 .
( 4 ) - سورهء طلاق ، آيهء 7 .