باب نوزدهم بَابُ التَّقْلِيدِ
اصل :
شرح : اين باب ، بيان حالِ عمل به فتواى ديگرى است ، به بيان اين كه اگر بناى فتوا بر پيروىِ ظن است ، عمل به آن ، جايز نيست و اگر بناى آن بر پيروىِ علم است ، عمل به آن ، جايز است ، خواه آن فتوا بىواسطه به ما رسد و خواه به واسطهء راوىِ اعتمادى .
در اين باب ، سه حديث است .
[ حديث ] اوّل
اصل : [ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَحْيى ، عَنِ ابْنِ مُسْكَانَ ] عَنْ أَبِي بَصِيرٍ ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام ، قَالَ : قُلْتُ لَهُ :
« اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ »
؟ « 1 » فَقَالَ : « أَمَا وَاللَّهِ ، مَا دَعَوْهُمْ إِلى عِبَادَةِ أَنْفُسِهِمْ ، وَلَوْ دَعَوْهُمْ مَا أَجَابُوهُمْ ، وَلكِنْ أَحَلُّوا لَهُمْ حَرَاماً ، وَحَرَّمُوا عَلَيْهِمْ حَلَالًا ، فَعَبَدُوهُمْ مِنْ حَيْثُ لَايَشْعُرُونَ » .
شرح : الْأَحْبَار ( جمع حبْر ، به كسر و فتح حاء بىنقطه و سكون باء يكنقطه ) :
دانايان .
الرُّهْبان ( به ضمّ راء بىنقطه ، جمع راهب ) : رياضتكشان .
يعنى : روايت است از ابو بصير از امام جعفر صادق عليه السلام ، راوى گفت كه : گفتم او را كه : سرزنش كرده اللَّه تعالى در سورهء توبه ، بعض اهل كتاب را به اين كه مشرك شدهاند
هامش
( 1 ) . توبه ( 9 ) : 31 .