تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صافى در شرح كافى (فارسى) — صفحة 394

مساهمون:

ص٣٩٤

[ حديث ] دهم

اصل : [ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيى ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسى ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ فَضَّالٍ ، عَنِ ابْنِ بُكَيْرٍ ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ زُرَارَةَ ، قَالَ : ] قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام : « احْتَفِظُوا بِكُتُبِكُمْ ؛ فَإِنَّكُمْ سَوْفَ تَحْتَاجُونَ إِلَيْهَا » . شرح : الاحْتِفَاظ ( مصدر باب افتعال ) : نگاه داشتن چيزى براى خود . باء در بِكُتُبِكُمْ به اعتبار تضمين معنى « تمسّك » است ، يا براى تقويت تعديه است ؛ و اوّل ، مناسب‌تر است به عنوان باب . يعنى : گفت امام جعفر صادق عليه السلام كه : براى خود ، خوب نگاه داريد كتاب‌هاى حديث شما را ؛ چه به درستى كه شما بعد از اين به زمانى بسيار ، محتاج مىشويد سوى آن كتاب‌ها . مخفى نماند كه در زمان امام جعفر صادق عليه السلام چهارصد اصلِ كتاب حديث نوشته شده و اگر آنها و مانند آنها باقى نمىماند تا زمان مصنّف و غير آن ، اين احاديث به ما نمىرسيد .

[ حديث ] يازدهم

اصل : [ عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا ، عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ الْبَرْقِيِّ ، عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخَيْبَرِيِّ ] عَنِ الْمُفَضَّلِ بْنِ عُمَرَ ، قَالَ : قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عليه السلام : « اكْتُبْ ، وَبُثَّ عِلْمَكَ فِي إِخْوَانِكَ ، فَإِنْ مِتَّ فَأَوْرِثْ كُتُبَكَ بَنِيكَ ؛ فَإِنَّهُ يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانُ هَرْجٍ لَايَأْنَسُونَ فِيهِ إِلَّا بِكُتُبِهِمْ » . شرح : روايت است از مفضّل بن عمر گفت كه : گفت مرا امام جعفر صادق عليه السلام كه : بنويس حديث را و پراكنده كن دانش خود را به حديث در برادران مؤمنِ خود . پس اگر مشرف بر مردن شوى ، پس به ميراث بگذار كتاب‌هاى حديث خود را براى فرزندانت به روشى كه ايشان دانند كه آن كتاب‌ها نقل‌هاى توست از امام ؛ چه مىآيد بر سر مردمان ، زمان فتنه و غيبت امام كه انس نمىگيرند مردمانِ مؤمن در آن زمان ، مگر به كتاب‌هاى حديثِ خود ؛ چون به خدمت امام نمىرسند .