در شتابيدنِ مردن و كشته شدن در ما علما ، قولِ اللَّه تعالى در سورهء رعد كه : « آيا از دليلهاى بىاعتبارى زندگى دنيا نزد ما - كه وسيلهء علم به وجوب تكليف و بعث رسول و تعيين وصى و ثواب و عقاب آخرت است و الّا بازيچه خواهد بود - اين را هم نديده و ندانستهاند كه ما مىآييم و خراب مىكنيم زمين را ، به اين روش كه نقصان در زمين مىكنيم از بردن خوبان زمين .
امام عليه السلام گفت كه : مراد از اين خراب شدن و نقصان به هم رسيدن در زمين ، مرگ دانايان به مسائل دين است . مراد امام ، اين است كه : هر گاه اللَّه تعالى آمدن به زمين را به خود نسبت داده باشد در وقت ميرانيدن دانايان ، مانند كسى كه به استقبال كسى آيد از كمال دوستى ، و آن را باعث خرابى و نقصان زمين و بىاعتبارى دنيا گفته باشد براى تعظيم دانايان . پس دانا مضايقه در مرگ و كشته شدن خود نمىبايد داشته باشد .
صافى در شرح كافى (فارسى) — صفحه 321
پدیدآورندگان: محمد حسين الدرايتي
ص۳۲۱