سيد بن طاوس روايت عجيبى را در باب گريهء بر اهل بيت عليهم السلام از اهل بيت عليهم السلام نقل مىكند كه فرمودهاند :
كسى كه به خاطر ما گريه كند و صد نفر را بگرياند ، بهشت براى اوست و كسى كه بگريد و پنجاه نفر را بگرياند بهشت براى اوست و كسى كه بگريد و سى نفر را بگرياند بهشت براى اوست و كسى كه بگريد و بيست نفر را بگرياند بهشت براى اوست و كسى كه بگريد و ده نفر را بگرياند بهشت براى اوست و كسى كه بگريد و يك نفر را بگرياند بهشت براى اوست و كسى كه خود را به گريه بزند بهشت براى اوست « 1 » .
هارون مكفوف از حضرت امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه آن حضرت در حديثى طولانى فرمود :
كسى كه نزد او ياد حسين شود و از ديدگانش به اندازهء بال مگسى اشك آيد ، پاداشش تنها بر خداست و خداوند كمتر از بهشت براى او رضايت نمىدهد « 2 » .
حضرت امام رضا عليه السلام فرمود :
فَعَلَى مِثلِ الحُسَيْنِ فَلْيَبْكِ البَاكُونَ ، فَإنَّ البُكَاءَ عَلَيْهِ يَحُطُّ الذُّنُوبَ العِظَامَ . . . « 3 »
. بر مانند حسين بايد گريه كنندگان بگريند زيرا گريه بر او گناهان بزرگ را مىريزد . . .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 44 / 288 ، باب 34 ، حديث 27 .
( 2 ) - كامل الزيارات : 100 ، باب 32 ، حديث 3 .
( 3 ) - الأمالى ، صدوق : 128 ، المجلس السابع والعشرون ، حديث 2 ؛ روضة الواعظين : 1 / 169 ؛ وسائل الشيعة : 14 / 504 ، باب 66 ، حديث 19697 ؛ بحار الأنوار : 44 / 283 ، باب 34 ، حديث 17 .