تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت (ع) عرشيان فرش نشين (فارسى) — صفحة 598

مساهمون:

ص٥٩٨
آگاه باشيد هر كس با دوستى آل محمّد بميرد همان‌گونه كه عروس را به خانهء شوهرش مىبرند او را به بهشت روانه مىكنند .

از ما جدا نشويد كه . .

محمّد بن وليد كرمانى مىگويد : . . . به امام جواد عليه السلام گفتم : براى ولايتدارى مواليان شما چه اجر و پاداشى هست ؟ حضرت فرمود : امام صادق عليه السلام غلامى داشت كه هنگام دخول آن حضرت در مسجد ، استر وى را نگه مىداشت . روزى كنار استر نشسته بود كه گروهى از خراسان آمدند ، مردى از آن گروه به غلام گفت : آيا مىتوانى به حضرت امام صادق عليه السلام بگويى مرا به جاى تو قرار دهد تا من غلام او باشم و در عوض ، همهء ثروتم را براى تو قرار دهم ؟ من به فراوانى از همه نوع مال دارم ، برو و آن را قبضه كن و من به جاى تو نزد حضرت اقامت مىكنم . غلام گفت : در اين باره از حضرت سؤال مىكنم . غلام بر امام وارد شده ، گفت : فدايت شوم ، خدمت و همراهى طولانيم را با خود مىدانى ، آيا اگر خداوند ثروتى را به من برساند شما مانع مىشويد ؟ گفت : من از ثروت خود به تو عطا مىكنم و از ديگرى بازت مىدارم . غلام سخن آن مرد را براى امام بازگفت ، امام گفت : اگر در خدمت به ما بىرغبت شده‌اى و آن مرد شوق خدمت ما را دارد ما مىپذيريم و تو را مىفرستيم . هنگامى كه غلام از كنار امام رفت ، امام او را فرا خوانده ، گفت : به خاطر ملازمت طولانى ، به تو نصيحت مىكنم ، آنگاه مختار خواهى بود . چون روز