ولى به شرط آن و شروطش و ولايت و محبت من از شروط آن است .
بنابراين اگر كسى ولايت و محبت اهل بيت عليهم السلام را نداشت ، در حقيقت اخلاص را همراه توحيد نكرده و اين توحيد رفته رفته از باطنش رخت برمىبندد و بىترديد در آخرت بدون توحيد محشور مىشود .
رضايت خدا در رضايت اهل بيت عليهم السلام
اگر كسى در مرحلهء توحيد و اخلاص به مقام ولايت اللّهى رسيد و ولى اللّه شد در حقيقت مظهر « هو الولى » شده ، در همهء شؤون موحّد كامل مىشود و احترام به او و اوامرش ، احترام به خداى سبحان خواهد بود ،
« إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ . . . »
« 1 » .
به يقين كسانى كه با تو بيعت مىكنند ، جز اين نيست كه با خدا بيعت مىكنند . . .
و همه مسؤول و موظف هستند نسبت به او مطيع باشند . اوست كه مىتواند از مقام ميانجىبردن و شفاعت برخوردار باشد چون به حدّى رسيده كه رضاى او رضاى خدا و رضاى خدا رضاى اوست . خداى سبحان به رضاى پيامبر و اهل بيتش بسيار اهميت مىدهد تا جايى كه در قرآن مىفرمايد :
« . . . فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها . . . »
« 2 » .
. . . پس يقيناً تو را به سوى قبلهاى كه آن را بپسندى برمى گردانيم . . .
چون رضاى پيامبر و اهل بيت ، رضاى خداست و مضمون و مفهوم واقعى
هامش
( 1 ) - فتح ( 48 ) : 10 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 144 .