خود را مشرف به آخرت ببينيد و منتظر آن ايام باشيد ، چشم داشت به وعده خدا داشته و در راه رسيدن به لقاى او قرار گيريد ، آرامش و وقار و خشوع و خضوع به خرج دهيد و ذلت عبد خائف از مولا را در خود تحقق دهيد ، در مقام خوف و رجا و رغبت و رهبت باشيد ، به نحوى كه دلهاى خود را از عيوب پاك كرده و درون را از حقه بازى پيراسته و جسم را از آلودگىها شسته باشيد ، تا از ما سوى اللّه آزاد شده و با اين روزه كه داراى چنين سكوتى از همه گناهان است به ولايت خدا پيوسته باشيد ، گناهانى كه خداوند شما را در ظاهر و باطن از آن نهى كرده است .
حق خشيت او را در نهان و آشكار به جاى آر و در ايام روزه وجودت را به حق ببخش ، به نحوى كه قلب را براى او فارغ كنى و دل را براى اجراى امر او منصوب نمايى ، چون چنين كردى به حقيقت روزهدار شدى و امر مولايت را اطاعت كردى و هر چه از اين برنامه كم بگذارى به مقدار آن از ارزش روزهات كم مىشود ، تا اين كه حضرت صادق عليه السلام فرمود :
روزه فقط خوددارى از خوردن و آشاميدن نيست ، خداوند روزه را حجاب بين عبد و تمام گناهان فعلى و قولى قرار داد ، آن كس كه اين شرايط را عمل كند روزه را افطار كرده كه روزه داران چقدر اندكاند و گرسنگان چه زيادند « 1 » .
270 - مبارك شديد
امام باقر عليه السلام فرمود :
خداوند تعالى را ملائكهاى است كه موكل بر روزهداراناند ، از روز اول ماه تا آخر آن براى روزهداران طلب مغفرت كنند و هر شب به وقت افطار فرياد مىزنند ، اى بندگان خدا ! شما را بشارت باد كه گرسنگى كمى كشيديد و به دنبال آن سيرى شما زياد است ،
هامش
( 1 ) - عرفان اسلامى : 6 / 254 .