[ فَأُولئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً ]
« 1 » .
پس اينانند كه اميد است خدا از آنان درگذرد ؛ و خدا همواره گذشت كننده و بسيار آمرزنده است .
[ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّاباً رَحِيماً ]
« 2 » .
و اگر آنان هنگامى كه [ با ارتكاب گناه ] به خود ستم كردند ، نزد تو مىآمدند و از خدا آمرزش مىخواستند ، و پيامبر هم براى آنان طلب آمرزش مىكرد ، يقيناً خدا را بسيار توبهپذير و مهربان مىيافتند .
[ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ]
« 3 » .
يقيناً كسانى كه ايمان آورده ، و آنان كه هجرت كرده و در راه خدا به جهاد برخاستند ، به رحمت خدا اميد دارند ؛ و خدا بسيار آمرزنده و مهربان است .
شأن نزول
در مورد نزول اين آيهء شريفه گفتهاند :
قبل از وقوع واقعهء بدر ، پيامبر بزرگ صلى الله عليه و آله عبداللّه بن جَحش را خواست و نامهاى به او داد و حدود هشت نفر از مهاجران را همراه وى نمود و به او دستور داد پس از دو روز راه پيمودن نامه را بگشايد و بر اساس آن عمل كند .
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) : 99 .
( 2 ) - نساء ( 4 ) : 64 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 218 .