سلام بر تو اى ابا عبداللّه ! درود خدا بر تو و بر اهل بيتت باشد كه خدا ما و شما را در بهشت گرد هم آورد « 1 » .
11 - سُوَيد بن عَمْرو : از رجال شريف النّسب و داراى معرفت كامل و كرامت جامع بود ، او در ميان مردمان به كثرت نماز و آراستگى به زهد مشهور بود ، به روز عاشورا از كثرت جراحات در بين كشتگان افتاد و همگان گمان بردند از دنيا رفته ، به همين منوال بود تا گاهى كه شنيد امام حسين عليه السلام شهيد شده ، او را تاب نماند كاردى كه در كفش خود پنهان كرده بود بيرون آورده و به زحمت و مشقّت شديد ، اندكى جهاد كرد تا به شرف شهادت نايل آمد ! « 2 » !
اين چند تن كه خيلى مختصر به احوالات الهى و ملكوتيشان آشنا شديد نمونههايى از آن هفتاد و دو نفر بودند كه در سختترين روزگار و مشكلترين شرايط ، حق حضرت اللّه را ادا كرده و از فرهنگ الهى با نثار جان دفاع نمودند و درس زهد و صبر و توكل و عبادت و تسليم و كرامت و حرّيت و اصالت و شرف را به تمام انسانهاى روزگار دادند .
آرى ، اينان از مصاديق بارز روايت باب عبوديّتند ، روايتى كه حضرت صادق عليه السلام در آن روايت به مقامات و حالات عاشقان حقيقى حق اشاره فرمودهاند .
12 - ابان بن تَغْلِب : از اهل كوفه و ثقه و جليل القدر و قارى و عالم به وجوه قرائت و دلايل آن بود .
در تفسير قرآن و علم حديث و فقه و لغت سرآمد زمان خويش بود ، رجال ابن داود مىگويد :
هامش
( 1 ) - اللهوف : 108 .
( 2 ) - اللهوف : 108 ؛ بحار الأنوار : 45 / 23 ، باب 37 .