امام باقر عليه السلام بارها مىفرمودند : ياران خود را بزرگ شماريد و آنان را احترام كنيد و به همديگر روى ترش ننماييد و به يكديگر زيان نرسانيد و نسبت به هم حسود نباشيد و از بخل بپرهيزيد و بندگان با اخلاص خدا باشيد .
اى دل گشايشى ز در كبريا بخواه * اخلاص پيشگير و خلاص از ريا بخواه
دريوزهاى ز سينه صاحبدلان بكن * يا همّتى ز خاطر اهل صفا بخواه
رنج روان شيفتگان را شفا طلب * درد نهان خستهدلان را دوا بخواه
وقت طرب رسيد خلاص از تعب بجوى * اميد راحت است نجات از بلا بخواه
بگشا كف نياز گر از اهل حاجتى * بيگانه گر نمىدهد از آشنا بخواه
خواهى كه بىنياز شوى از نسيم مشك * بويى ز چين گيسوى او از صبا بخواه
منشور ملك صفوت و پروانه رضا * از مصطفى طلب كن و از مرتضا بخواه « 1 »
قالَ : سَمِعْتُ ابا عَبْدِاللّهِ عليه السلام يَقولُ لِاصْحابِهِ : اتَّقوا اللّهَ وَكُونُوا اخْوَةً بَرَرَةً مُتَحابّينَ فِى اللّهِ مُتَواصِلينَ مُتَراحِمينَ تَزاوَروا وَتَلاقُوا وَتَذاكَروا امْرَنا وَاحْيُوهُ « 2 » .
راوى مىگويد : شنيدم امام صادق عليه السلام به يارانش مىفرمود : خدا را در همهء امور بپرهيزيد و با يكديگر ، برادران نيك رفتارى باشيد و در راه خدا به همديگر محبّت كنيد ، به يكديگر متصل باشيد ، به هم رحمت آوريد ، همديگر را زيارت كرده و با هم برخورد داشته باشيد ، برنامههاى الهى ما را بهم يادآورى نماييد و آن را زنده بداريد .
هامش
( 1 ) - عماد فقيه كرمانى .
( 2 ) - الكافى : 2 / 175 ، باب التراحم والتعاطف ، حديث 1 ؛ بحار الأنوار : 71 / 401 ، باب 28 ، حديث 45 .