[ وَما كانَ مِنْ امُورِ الدُّنْيا الَّتى هِىَ غَيْرُ عائِدَةٍ الىَ الدّينِ فَارْفَضْها وَلا تَتَفَكَّرْ فيها فَانّكَ اذا فَعَلْتَ ذلِكَ اصَبْتَ بَرَكَةَ الْعَيْشِ وَحَلاوَةَ الطّاعَةِ ]
مشورت در امور دنيايى
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
اگر در كارى كه مربوط به دنياست و در نتيجه و عاقبت آن در ترديدى ، از آن بگذر و فكرت را نسبت به آن مشغول مكن كه در گذشت تو از آن برنامه ، بركت زندگى و شيرينى طاعت حضرت حق است .
شما تاريخ را ملاحظه كنيد و ببينيد در مسئله مشورت در امور مربوط به وضع دنيايى آن هم دنيايى كه به قيمت از دست رفتن آخرت بود ، معاويه در مشورتهايش با عمرو عاص خائن و زبير در مشورتهايش با فرزندش عبداللّه و عمر سعد در مشورتش با يكى از فرزندانش به كجا كشيده شدند .
معاويه از پس آن مشورتها با عمرو عاص از نظر كردار و رفتار روى تاريخ را سياه كرد . در اين زمينه به اثر جاودانى « الغدير » و تمام نوشتههاى پر قيمت علامه عسكرى مراجعه كنيد .
زبير در پس مشورت با فرزندش عبداللّه دچار جنگ جمل و هلاكت ابدى خود و بسيارى از مردم بصره شد .