رضايت قلبى بعد از عمل خير
به اين نكته هم بايد توجه داشت كه گاهى انسان عمل خير و كار مثبتى انجام مىدهد و جز رضاى حق قصدى از آن عمل ندارد ، ولى وقتى مردم از عملش باخبر مىشوند در قلبش شادى و سرور مىريزد ، اين برنامه بنا بر روايات از مسئلهء ريا استثنا شده است ، چرا كه خوشحالى بعد از عمل طبيعى هر قلبى است .
زراره از حضرت باقر عليه السلام پرسيد :
مردى كار خيرى مىكند ، ديگران از آن كار آگاه مىشوند ، بر اثر آگاهى مردم آن مرد خوشحال مىشود ، اين چه معنايى است ؟ حضرت فرمود : مانعى ندارد ، هر كسى علاقهمند است دربين مردم به خير و خوبى شناخته شود ، وقتى اصل عمل براى خدا باشد و انسان به قصد مردم يا چهره كردن انجام نداده باشد بىمانع است « 1 » .
به رسول خدا صلى الله عليه و آله گفتند :
مردى عمل خيرى انجام مىدهد و مردم وى را به آن خير مىستايند ، حضرت فرمودند : اين خير گويى مردم بشارت دنيايى اوست ، بشارت آخرتش دراين آيهء شريفه است « 2 » :
[ بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ]
« 3 » .
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 297 ، باب الرياء ، حديث 18 ؛ وسائل الشيعة : 1 / 75 ، باب 15 ، حديث 168 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 69 / 294 ، باب 116 ، حديث 18 .
( 3 ) - حديد ( 57 ) : 12 .