اى دل ار طالب و صلى هوس از جان بگسل * غم جان با طلب صحبت جانان خوش نيست
طالب وصل حرم را نتوان گفت عماد * كه بيابان خطرناك و مغيلان خوش نيست « 1 »
قرآن مجيد در سورهء يوسف : 12 ، مريم : 63 كهف : 65 ، فاطر : 32 ، صافات :
81 ، 111 ، 122 ، 132 ، 171 ، ص : 45 ، تحريم : 10 ، از انبياى الهى به عنوان عباد مخلصين ، عباد مؤمنين ، عباد مرسلين ، عباد صالحين ياد مىكند و اين مقام ، بالاترين مقامى است كه خداوند مهربان از انبياى خود به عنوان اين مقام ياد مىكند .
قرآن مجيد ، به طور مكرر از پيامبر عزيز اسلام صلى الله عليه و آله به عنوان عبد ياد مىكند :
[ سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ ]
« 2 » .
منزّه و پاك است آن [ خدايى ] كه شبى بندهاش [ محمّد صلى الله عليه و آله و سلم ] را از مسجدالحرام به مسجد الأقصى كه پيرامونش را بركت داديم ، سير [ و حركت ] داد .
[ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَنْزَلَ عَلى عَبْدِهِ الْكِتابَ ]
« 3 » .
همهء ستايشها ويژهء خداست كه اين كتاب را بر بندهاش نازل كرد .
[ تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ ]
« 4 » .
هميشه سودمند و با بركت است آن كه فرقان را [ كه قرآن جدا كنندهء حق از باطل است ] به تدريج بر بندهاش نازل كرد .
هامش
( 1 ) - عماد فقيه كرمانى .
( 2 ) - اسراء ( 17 ) : 1 .
( 3 ) - كهف ( 18 ) : 1 .
( 4 ) - فرقان ( 25 ) : 1 .