امروز در آمريكا بزرگترين احتياج ما به دعا است ، ارتش عظيم ، مردمان گوشهنشين ، پيرمردانى كه فكر مىكنند زندگيشان به سر رسيده ، بيماران بسترى كه در پى فرصتى هستند تا زندگيشان ارزش و مفهومى پيدا كند ، اينها همه بزرگترين منابع دستنخورده بشريت هستند ، اگر شما آدمى منزوى هستيد ، آيا در بزرگترين جهاد روحانى كه تاكنون در دنيا آغاز شده با ما تشريك مساعى نمىكنيد ؟
در خلوت خانهء سفينه فضايى توسط سرنشينان آپولوى 8 دعايى صورت گرفت كه گواه زندهاى بر نيازمندى بشر به نيايش با اوست ، آنان گفتند :
اى خداى بزرگ ! به ما بينش عطا كن تا بتوانيم اسم تو را در جهان ببينيم و علاقه به تو را با وجود خطاهاى بشرى درك كنيم ، اى خداى بزرگ ! به ما ايمانى عطا كن تا با وجود نادانى و ضعف خود به نيكى متكى باشيم .
به ما دانشى عطا كن ، تا بتوانيم وجودت را درك كنيم و شكرگزارت باشيم و به ما نشان ده كه براى گسترش صلح جهانى چه وظايفى را بايد انجام دهيم .
در هر صورت دعا امرى است ضرورى و فطرى و مسألهاى است كه خداوند به آن دستور داده و جزء حتمى اخلاق انبياى الهى قلمداد شده و با اين كه خداى بزرگ به تمام خواستههاى محتاجان آگاه است ولى انسان با دعا شايستگى گرفتن عطاى حق را پيدا مىكند .
دعا خواستن است و خواستن اگر حقيقت داشته باشد ، انسان با كمال شوق دنبال تحقق دادن آن حركت مىكند ، دعا به اين نيست كه كسى فقط بگويد ، بلكه دعا مجموعهاى از خواستن و دنبال كردن و تحقق دادن و حفظ كردن است .
قرآن و دعا
قرآن مجيد ، دعا را در جهات مختلفى طرح مىكند كه دانستن آن لازم است :