بدون شك منافقان و فاسقان و آنان كه شرايط صحت و قبولى نماز را رعايت نمىكنند از مصاديق بارز آيات سورهء ماعون هستند .
نماز را هر كسى فراخور قدرت و استعدادش ، بايد با صورت و سيرت كامل به محضر حضرت حق ببرد ورنه از طرف معبود عالم مردود است .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
وقتى بنده نماز را به وقت خودش به جاى آورد و بر شرايط و حقيقت آن محافظت نمايد ، به صورت نورى پاكيزه به مقام قرب حركت مىكند و به صاحبش مىگويد : مرا حفظ كردى ، خداوند تو را حفظ كند .
و اگر نماز را به وقتش نخواند و بر آن و شرايطش محافظت ننمايد ، به صورت سياه و تاريكى به او برمىگردد و مىگويد : مرا ضايع كردى ، خداوند ضايعت كند « 1 » .
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرمودند :
دو نفر از افراد امت من براى نماز به پا مىخيزند و ركوع و سجود نماز هر دو يكى است ، ولى بين دو نماز آنان فاصله هم چون بين آسمان و زمين است ، آن گاه اشاره به مسئلهء خشوع شد « 2 » .
در قسمتى از يك روايت قدسى آمده :
وَرُبَّما صَلَّى الْعَبْدُ فَاضْرِبُ بِها وَجْهَهُ وَاحْجُبُ عَنّى صَوْتَهُ اتَدْرى مَنْ ذلِكَ ؟
يا داوُدَ ذاكَ الَّذى يَكْثُرُ الْالْتِفاتَ الى حَرَمِ الْمُؤمِنينَ بِعَيْنِ الْفِسقِ وَذاكَ الَّذى
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 80 / 9 ، باب 6 ، حديث 2 .
( 2 ) - / عوالى اللآلى : 1 / 322 ، حديث 57 ؛ جامع احاديث الشيعة : 5 / 230 ، حديث 7625 ؛ بحار الأنوار : 81 / 249 ، باب 16 ، حديث 41 .