اين يار پنج روزه غم آرد نشاط او * دل با كسى سپار كه او را زوال نيست « 1 »
ابراهيم بازگشت و فراق فرزند - كه تنها چراغ زندگى او بود - قلبش را سخت مىفشرد ، اما ايمان به خداوند او را از آن منطقه با كمال اطمينان دور مىساخت و در حالى كه مركب به جلو مىراند ، دست به سوى حق برداشت و فرمود :
[ رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ ]
« 2 » :
پروردگارا ! من برخى از فرزندانم را در درّهاى بىكشت و زرع نزد خانهء محترمت سكونت دادم ؛ پروردگارا ! براى اينكه نماز را بر پا دارند .
و نيز حضرت ابراهيم به حضرت حق عرضه داشت :
[ رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ ]
« 3 » .
پروردگارا ! مرا بر پادارندهء نماز قرار ده ، و نيز از فرزندانم [ برپادارندگان نماز قرار ده ] . و پروردگارا ! دعايم را بپذير .
حضرت اسماعيل عليه السلام و نماز
قرآن مجيد در سورهء مريم مىفرمايد :
[ وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعِيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولًا نَبِيًّا *
هامش
( 1 ) - نشاط اصفهانى .
( 2 ) - ابراهيم ( 14 ) : 37 .
( 3 ) - ابراهيم ( 14 ) : 40 .