كه اينان خوردند ، مطمئن باشيد كه ديگر دعايشان مستجاب نخواهد شد ! !
چه نيكوست كه انسان توجّه داشته باشد كه مدّت اقامتش در دنيا بسيار كم است و عمر هم چون برق زودگذر است ؛ اين عمر كوتاه و زودگذر به اين نمىارزد كه انسان براى يك لقمه نان و يك يا دو دست لباس و يك خانه ، خودش و اهل و عيالش را به حرام آلوده كند و دست به ربا و رشوه و غصب و دزدى و تجاوز و غارت ببرد ، در حالى كه خداى بزرگ روزى انسان را از حلال قرار داده و آدمى را از حرام نهى كرده است تا كى بايد گرفتار دام دنيا باشيم و تا چه وقت بايد دچار اسارت هوى و هوس بوده و عمر گرانمايه را به بىخبرى سپرى كنيم ؛ آخر براى اين شكم ناقابل و بدن بىمقدار ، چرا بايد آلوده به گناه و تجاوز شويم و شكم و شهوت را به جاى خدا معبود خود گرفته و تمام لحظات خود را در فرمان آن دو تمام كنيم ! !
مگر ارزش شكم و قيمت شهوت چه اندازه است ، كه آن دو را با خدا عوض كرده و به سعادت ابدى و هميشگى خود ضربههاى غير قابل جبران وارد كنيم .
كارى نكنيم كه روز توبه دير شود و وقتى به خود آييم كه يك جو براى ما سود نداشته باشد و التماس كنيم كه خدايا ! ما را به دنيا برگردان تا مؤمن شده و عمل صالح بجاى آريم و در جواب ما بگويند : ساكت باش ، برگشتنى براى تو نيست ، وقت جبران خطاكارى گذشته .
بياييد تا فرصت داريم از عمر پرقيمت خود در راه خدا و براى خدا استفاده كنيم و اين چند صباح محدود را خرج حضرت دوست كرده ، با انجام كارهاى خداپسندانه تمام كنيم و به قول فيض كاشانى آن مست جام وحدت :
وقت آن است كه جويندهء اسرار شويم * بگذاريم تن كار و دلِ كار شويم