[ « 16 » اللَّهُمَّ فَإِنِّي أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِالْمُحَمَّدِيَّةِ الرَّفِيعَةِ وَ الْعَلَوِيَّةِ الْبَيْضَاءِ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِهِمَا أَنْ تُعِيذَنِي مِنْ شَرِّ كَذَا وَ كَذَا فَإِنَّ ذَلِكَ لَا يَضِيقُ عَلَيْكَ فِي وُجْدِكَ وَ لَا يَتَكَأَّدُكَ فِي قُدْرَتِكَ وَ أَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ « 17 » فَهَبْ لِي - يَا إِلَهِي - مِنْ رَحْمَتِكَ وَ دَوَامِ تَوْفِيقِكَ مَا أَتَّخِذُهُ سُلَّماً أَعْرُجُ بِهِ إِلَى رِضْوَانِكَ وَ آمَنُ بِهِ مِنْ عِقَابِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ]
خدايا ! به مقام بلند و رفيع محمدى ، و به ولايت روشن علوى به تو تقرّب مىجويم ، و به واسطهء آن دو بزرگوار به درگاهت رو مىكنم ، كه مرا از شرّ فلان و فلان پناه دهى ، كه اين پناه دهى در كنار تواناييت تو را به تنگنا نمىاندازد ، و در جنب قدرتت تو را دچار زحمت و رنج نمىكند ، و تو بر هر كارى توانايى .
اى خداى من ! از رحمت و دوام توفيقت به من ببخش كه آن را نردبان رسيدن به خشنوديت قرار دهم ، و به سبب آن از عقوبتت ايمن گردم ، اى مهربانترين مهربانان !
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحه 212
پدیدآورندگان: شيخ حسين انصاريان
ص۲۱۲