[ « 2 » وَ أَسْالُكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا بِأَنَّ لَكَ الْمُلْكَ وَ لَكَ الْحَمْدَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِكْرَامِ بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ مَهْمَا قَسَمْتَ بَيْنَ عِبَادِكَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ خَيْرٍ أَوْ عَافِيَةٍ أَوْ بَرَكَةٍ أَوْ هُدًى أَوْ عَمَلٍ بِطَاعَتِكَ أَوْ خَيْرٍ تَمُنُّ بِهِ عَلَيْهِمْ تَهْدِيهِمْ بِهِ إِلَيْكَ أَوْ تَرْفَعُ لَهُمْ عِنْدَكَ دَرَجَةً أَوْ تُعْطِيهِمْ بِهِ خَيْراً مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ أَنْ تُوَفِّرَ حَظِّي وَ نَصِيبِي مِنْهُ ]
خدايا ! پروردگارا ! از تو درخواست مىكنم ، به اين خاطر كه فرمانروايىِ بر هستى از آنِ توست و سپاس ، ويژهء حضرت توست . خدايى جز تو نيست ، بردبار و كريمى ، مهربان و بسيار نعمت دهندهاى ، داراى عظمت و اكرامى ، پديد آورندهء آسمانها و زمينى ، هر مقدار بين بندگان مؤمنت تقسيم مىكنى ، از خير يا سلامتى همه جانبه يا بركت يا هدايت يا عمل به طاعت ، يا خير خاصّى كه به سبب آن بر آنان منّت مىنهى و به واسطهء آن به سوى خودت هدايتشان مىكنى ، يا در پيشگاهت درجهء آنان را بالا مىبرى ، يا از بركت آن خيرى از خير دنيا و آخرت به آنان عنايت مىكنى ، بهره و نصيب مرا از آن خير ، سرشار و فراوان گردانى .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 161
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص١٦١