[ « 1 » اللَّهُمَّ إِنَّكَ أَعَنْتَنِي عَلَى خَتْمِ كِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَهُ نُوراً وَ جَعَلْتَهُ مُهَيْمِناً عَلَى كُلِّ كِتَابٍ أَنْزَلْتَهُ وَ فَضَّلْتَهُ عَلَى كُلِّ حَدِيثٍ قَصَصْتَهُ ]
خدايا ! تو مرا به پايان رساندن قرائت قرآنت يارى دادى ؛ قرآنى كه آن را به صورت نور فرستادى ، و بر هر كتابى كه نازل كردى ، شاهد و نگهبان قرار دادى ، و بر هر سخن و كلامى كه بر خواندهاى برترى دادى .
حقيقت قرآن
در آن زمان كه ميدان حيات انسان از همه طرف دستخوش حملات ويرانگر اميال و غرايز حيوانى و شهوات شيطانى شده بود ، و بر اثر آن حملات و طوفانها ساختمان كرامت و فضيلت از ريشه و بنيان رو به ويرانى مىرفت ، در آن زمان كه بر سطح كرهء خاك گروهى زورگو و عدهاى مفت خور و معدودى شكم پرست و شهوتران ، انسان و انسانيّت را به بردگى و بندگى برده بودند ، و به دست و پاى انديشه و روح و قلب انسان زنجير سنگين و غل هلاك كنندهء اسارت نهاده بودند ، در آن زمان كه تمام محصولات مادى و معنوى جامعهء انسانى در خدمت طاغيان و ياغيان و قلدران و استعمارگران و مستكبران و استثمارچيان بود ، و انسان از انسانيّت و ابتدايىترين حقوق خويش در محروميّت و ممنوعيّت به سر مىبرد .
در آن زمان كه ستونهاى درستى شكسته بود و مكتب زندگى هوا و هواپرستى بود ، و خواب سنگين غفلت ، بشريّت را از جادهء انسانيّت بيرون برده بود ، در آن