باعث تاريكى باطن و غضب حضرت حق و دور افتادن از رحمت دوست و در بسيارى از مراحل ، علت بطلان قطعى واجبات مانند نماز و طواف حج است .
جدايى و هجران از مردم مؤمن و مسلمان
اسلام دين محبّت ، علاقه ، مهر ، وفا ، صفا ، مواسات ، عدل ، انصاف ، كرامت ، وقار ، اخلاق و عمل صالح و عقايد حقّه ، و آيين عفو و اغماض و گذشت است .
مردم مؤمن با هم برادر و برابرند ، و كسى بر كسى جز به تقوا آن هم در پيشگاه حضرت حق امتياز ندارد .
قهر كردن مؤمن با مؤمن ، مسلم با مسلم ، زن با شوهر ، شوهر با زن ، فرزند با پدر و مادر ، پدر و مادر با فرزند ، همسايه با همسايه ، شريك با شريك در اسلام جائز نيست ، و چنان كه كسى كم ظرفيتى نشان دهد و با طرف مقابلش قهر كند لازم است هر چه زودتر و سريعتر به آشتى برخيزد ، و نگذارد قهر و هجران ، زمانش طولانى شود .
قهر و هجران در روايات
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
هَجْرُ الْمُسْلِمِ اخاهُ كَسَفْكِ دَمِهِ . « 1 »
جدايى مسلمان از برادرش همانند ريختن خون اوست .
در روايت ديگر آمده :
مَنْ هَجَرَ اخاهُ سَنَةً فَهُوَ كَسَفْكِ دَمِهِ . « 2 »
پاورقی
( 1 ) - كنز العمال : 9 / 32 ، حديث 24789 ؛ الجامع الصغير : 2 / 711 ، حديث 9585 .
( 2 ) - كنز العمال : 9 / 32 ، حديث 24788 ؛ مسند احمد بن حنبل : 4 / 220 .