امام صادق عليه السلام در توضيح آيه مىفرمايد :
منظور از ارحام در اين آيه اقوام مردمند كه خداوند نسبت به آنان امر به صلهء فرموده و آن را بزرگ دانسته است . « 1 »
صلهء رحم در روايات
رسول حق صلى الله عليه و آله فرمود :
اعْجَلُ الْخَيْرِ ثَواباً صِلَةُ الرَّحِمِ . « 2 »
سريعترين نيكى براى رسيدن به ثواب صلهء رحم است .
امام على عليه السلام در « نهج البلاغه » مىفرمايد :
اى مردم ! هيچ كس از طايفه و خويشان خود بى نياز نيست هر چند صاحب مال و دارايى باشد ، بدون شك به دست و زبان آنان براى اينكه از او دفاع كنند و به ياريش برخيزند نيازمند است ، و نزديكان شخص براى اينكه او را به هنگام نبودنش يارى دهند مهمترين اشخاصند و بهتر مىتوانند پراكندگى و گرفتارى او را رفع كنند و در هنگام سختى و پيشامدهاى ناگوار از همگان نسبت به او مهربانترند ، و نام نيكو كه حضرت حق به شخص در ميان مردم عطا فرمايد بهتر است براى او از ثروت و دارايى كه براى ديگرى به ارث بگذارد .
بدانيد كه يك نفر از شما حقّ روگرداندن از خويشان خود را ندارد آنگاه كه آنان را در فقر و پريشانى ببيند ، بر او لازم است با مالى كه به خاطر ماندنش زياد نمىشود به آنان احسان كند ، و كم نمىگردد اگر آن را به مصرف حق
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 150 ، حديث 1 ؛ وسائل الشيعة : 21 / 533 ، باب 17 ، حديث 27785 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 152 ، حديث 15 ؛ وسائل الشيعة : 21 / 536 ، باب 17 ، حديث 27795 .