مىجنگد ، پس ببينيد چگونه جانشين او مىشويد . . . .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
انَّ الْغُزاةَ اذا هَمُّوا بِالْغَزْوِ كَتَبَ اللَّهُ لَهُمْ بَراءَةً مِنَ النّارِ . « 1 »
به درستى كه جنگجويان و رزمندگان وقتى كه قصد جنگ كنند ، خداوند براى آنها برائت از آتش مىنويسد .
و نيز آن حضرت فرمود :
وَ مَنْ خَرَجَ فِى سَبيلِ اللَّهِ مُجاهِداً فَلَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ سَبْعُمِائَةِ الْفِ حَسَنَةٍ ، وَ يُمْحى عَنْهُ سَبعُمِائَةِ الْفِ سَيِّئَةٍ ، وَ يُرْفَعُ لَهُ سَبْعُمِائَةِ الْفِ دَرَجَةٍ ، وَ كانَ فِى ضَمانِ اللَّهِ ، بِاىِّ حَتْفٍ ماتَ كانَ شَهيداً ، وَ انْ رَجَعَ رَجَعَ مَغْفُوراً لَهُ مُسْتَجاباً دُعاؤُهُ . « 2 »
و هر كس در راه خدا در حالت جهاد خارج شود ، پس براى او به ازاى هر قدمى هفتصدهزار حسنه نوشته مىشود ، و هفتصد هزار گناه از او پاك مىگردد ، و هفتصد هزار درجه به او رفعت دهند ، و او در كفالت خدا خواهد بود ، به هر مرگى كه بميرد شهيد خواهد بود ، و اگر سالم برگردد در حالتى برمىگردد كه گناهان او بخشيده شده ، و دعاهايش مستجاب گرديده است .
رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
إِذا خَرَجَ الْغازى مِنْ عَتَبَةِ بابِهِ بَعَثَ اللَّهُ مَلَكاً بِصَحيفَةِ سَيِّئاتِهِ فَطَمَسَ سَيِّئاتِهِ . « 3 »
وقتى كه رزمنده از درگاه خانهاش خارج شود ، خداوند ملكى را با صحيفهء
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 97 / 12 ، باب 1 ، حديث 27 ؛ مستدرك الوسائل : 11 / 10 ، باب 1 ، حديث 12289 .
( 2 ) - وسائل الشيعة : 15 / 18 ، باب 1 ، حديث 19927 ؛ كشف الغطاء : 2 / 283 .
( 3 ) - مستدرك الوسائل : 11 / 13 ، باب 1 ، ذيل حديث 12293 ، جامع احاديث الشيعه : 13 / 8 ، حديث 13 .