4 - در مورد پيمان شكنى و پيمان شكنان كه آنها را متجاوزى ماجراجو و شايسته سركوب مىشمارد :
الا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا ايْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِاخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُوكُمْ اوَّلَ مَرَّةٍ اتَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ احَقُّ انْ تَخْشَوْهُ انْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ » « 1 »
چرا و براى چه نمىجنگيد ؟ آن هم با گروهى كه پيمانهاى خود را شكستند ، و عزمشان را بر بيرون كردن پيامبر از وطنش جزم كردند و هم آنان بودند كه نخستين بار با شما جنگيدند ، آيا از آنان مىترسيد ؟ ! در صورتى كه اگر مؤمن هستيد ، خدا سزاوارتر است كه از او بترسيد .
5 - سران و سردمداران تجاوز به حريم آزادى تفكّر انسانى و همكاران شيطان :
فَقاتِلُوا اوْلياءَ الشَّيْطانِ انَّ كَيْدَ الشَّيْطانِ كانَ ضَعيفاً » « 2 »
پس شما با ياران شيطان بجنگيد ، كه يقيناً نيرنگ و توطئهء شيطان [ در برابر ارادهء خدا و پايدارى شما ] سست و بىپايه است .
6 - پيشوايان كفر و استكبار و قدرتهاى سلطهجو و ابرقدرتها كه جز به ظلم و فساد و منافع خود نمىانديشند و به هيچ پيمانى و تعهّدى احترام نمىگذارند و بدان پايبند نيستند :
فَقاتِلُوا ائِمَّةَ الْكُفْرِ انَّهُمْ لا ايْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ » « 3 »
در اين صورت با پيشوايان كفر بجنگيد كه آنان را [ نسبت به پيمانهايشان ] هيچ تعهدى نيست ، باشد كه [ از طعنه زدن و پيمان شكنى ] بازايستند .
قرآن در اين پيكار ابراز خوشبختى مىكند لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ كه هرگاه نيروهاى من
هامش
( 1 ) - توبه ( 9 ) : 13 .
( 2 ) - نساء ( 4 ) : 76 .
( 3 ) - توبه ( 9 ) : 12 .