و شكر ما فوق به دوستى درست است . « 1 » و شكر همانندت به اخوّت و برادرىِ نيكو مىباشد . « 2 » و شكر آن كه مادون توست به عطاى به اوست . « 3 » امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
چون براى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله پيشامدى مىشد كه آن حضرت را خوشحال مىكرد ، به پيشگاه حق عرضه مىداشت :
الْحَمْدُ للَّهِ عَلى هذِهِ النِّعْمَةِ .
سپاس و ستايش خداى را بر اين نعمت .
و وقتى حادثهاى بر آن حضرت وارد مىشد كه آن جناب را غمناك مىكرد مىگفت :
الْحَمْدُ للَّهِ عَلى كُلِّ حالٍ . « 4 »
شكر و سپاس و ستايش خداى را در همه حال .
امام على عليه السلام مىفرمايد :
شُكْرُ الْعالِمِ عَلى عِلْمِهِ ، عَمَلُهُ بِهِ وَ بَذْلُهُ لِمُسْتَحِقِّهِ . « 5 »
شكر دانشمند بر دانشش ، عمل به علم خود ، و بخشش آن به مستحقّش مىباشد .
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 279 ، حديث 6163 .
( 2 ) - غرر الحكم : 414 ، حديث 9432 .
( 3 ) - غرر الحكم : 279 ، حديث 6161 .
( 4 ) - بحار الأنوار : 68 / 33 ، باب 61 ، حديث 14 ؛ مستدرك الوسائل : 5 / 311 ، باب 20 ، حديث 5951 .
( 5 ) - غرر الحكم : 44 ، حديث 133 .