و هرگاه عبد در دل شب تار با مولاى خويش خلوت نموده با او به راز و نياز بپردازد ، خداوند نور را در دل وى جايگزين سازد ، و چون بگويد : اى ربّ من و اى ربّ من ، خداوند جليل ندايش داده و گويد : لبَّيك اى بندهء من ، بخواه از من تا عطايت كنم ، به من توكل نماى تا كفايتت نمايم . سپس حضرت حق به ملائكه فرمايد :
اى فرشتگان من ، بندهام را بنگريد در دل شب با من خلوت كرده در حالى كه بطالت پيشگان به لهو و لعب مشغولند ، و غفلت زدگان در بستر خواب آرميدهاند ، اينك گواه باشيد كه من به طور حتم او را آمرزيدم . « 1 »
رواياتى ديگر در باب نماز شب
از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت شده :
صَلاةُ اللَّيْلِ سِراجٌ لِصاحِبِها فِى ظُلْمَةِ الْقَبْرِ . « 2 »
نماز شب براى صاحبش در تاريكى برزخ چراغ است .
به موسى عليه السلام وحى فرمود :
قُمْ فِى ظُلمَةِ اللَّيْلِ اجْعَلُ قَبْرَكَ رَوْضَةً مِنْ رِياضِ الْجِنانِ . « 3 »
در ظلمت شب به عبادت برخيز كه به پاداش آن ، قبرت را باغى از باغهاى بهشت سازم .
رسول اللّه صلى الله عليه و آله فرمود :
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 84 / 137 ، باب 6 ، حديث 4 ؛ مستدرك الوسائل : 5 / 207 ، باب 28 ، حديث 5708 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 84 / 160 ، باب 6 ، حديث 52 ؛ إرشاد القلوب ، ديلمى : 1 / 190 ، باب 52 .
( 3 ) - بحار الأنوار : 84 / 155 ، باب 6 ، ذيل حديث 38 ؛ مستدرك الوسائل : 6 / 331 ، باب 33 ، حديث 6932 .