انَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عَبادِهِ الْعُلَماءُ » « 1 »
از بندگان خدا فقط دانشمندان از او مىترسند .
قرآن در وصف انبيا عليهم السلام مىفرمايد :
الَّذينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لايَخْشَوْنَ احَداً الَّا اللَّهَ » « 2 »
[ آرى ، اين روش خداست دربارهء ] آنان كه همواره پيامهاى خدا را به مردم مىرسانند و از [ عظمت و مقام ] او مىترسند و از هيچ كس جز او واهمه ندارند .
آنان كه در اين پهنهء هستى به جلال و جمالى كه فوق آن متصوّر نيست پى بردهاند ، و ناچيزى خويش و جملهء موجودات را در جنب آن عظمت بى پايان درك كردهاند ، دلى سرشار از خشيت و انكسار دارند ، و قلبى مرعوب از سطوت ذوالجلال .
اذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ اذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ ايماناً » « 3 »
و هر وقت ياد خدا به ميان آيد دلهاشان ترسان گردد ، و هر وقت آيات خدا بر آنان تلاوت شود ايمانشان را افزون سازد .
و اينان هستند كه يك تذكّر از انبيا و يك اشاره از اولياى خدا ، چنان تكانى بر روحشان مىافكند كه گاه از شدّت ارتعاش قالب تهى مىكنند ، چنان كه آن مرد بيدار دل به نام همّام از شنيدن اوصاف اهل تقوا از زبان امير مؤمنان عليه السلام فريادى كشيد و جان داد ، آنگاه امام فرمود :
هامش
( 1 ) - فاطر ( 35 ) : 28 .
( 2 ) - احزاب ( 33 ) : 39 .
( 3 ) - انفال ( 8 ) : 2 .