النّارِ . « 1 »
اى يونس ! هر كس حقّ مؤمنى را حبس كند . خداوند در قيامت پانصد سال او را سر پا نگاه مىدارد تا از عرق او رودها جارى شود ، و يك منادى از جانب خداوند فرياد برآورد كه : اين همان ظالمى است كه حق مؤمن را حبس كرده است . امام فرمود : پس چهل سال او را توبيخ مىكنند و سپس فرمان مىدهند تا او را به آتش ببرند .
و نيز آن حضرت فرمود :
ايُّمَا مُؤْمِنٍ حَبَسَ مُؤْمِناً عَنْ مالِهِ وَ هُوَ مُحتاجٌ الَيْهِ لَمْ يَذُقْ وَاللَّهِ مِنْ طَعامِ الْجَنَّةِ وَ لايَشْرَبُ مِنَ الرَّحيقِ الْمَخْتُومِ . « 2 »
هر مؤمنى مانع مؤمنى از رسيدن به مالش شود ، در حالى كه به آن نيازمند است ، به خدا قسم از طعام بهشت نچشد و از رحيق مختوم ننوشد .
مهلت دادن به بدهكار در قرآن
قرآن مجيد و روايات سفارش اكيد دارند كه بدهكار تنگدست را مهلت دهيد ، تا در زمان وسعت كار و وسعت مال دين خود را ادا كند .
وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَى مَيْسَرَةٍ وَأَن تَصَدَّقُواْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ » « 3 »
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 100 / 147 ، باب 3 ، حديث 6 ؛ ثواب الاعمال : 240 .
( 2 ) - بحار الأنوار : 100 / 147 ، باب 3 ، حديث 7 ؛ ثواب الاعمال : 240 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 280 .