[ وَ وَفِّقْهُمْ لِإِقَامَةِ سُنَّتِكَ وَ الْأَخْذِ بِمَحَاسِنِ أَدَبِكَ فِي إِرْفَاقِ ضَعِيفِهِمْ وَ سَدِّ خَلَّتِهِمْ وَ عِيَادَةِ مَرِيضِهِمْ « 2 » وَ هِدَايَةِ مُسْتَرْشِدِهِمْ وَ مُنَاصَحَةِ مُسْتَشِيرِهِمْ وَ تَعَهُّدِ قَادِمِهِمْ وَ كِتْمَانِ أَسْرَارِهِمْ وَ سَتْرِ عَوْرَاتِهِمْ وَ نُصْرَةِ مَظْلُومِهِمْ وَ حُسْنِ مُوَاسَاتِهِمْ بِالْمَاعُونِ وَ الْعَوْدِ عَلَيْهِمْ بِالْجِدَةِ وَ الْإِفْضَالِ وَ إِعْطَاءِ مَا يَجِبُ لَهُمْ قَبْلَ السُّؤَالِ ]
و آنان را به اين امور موفق فرما : برپا داشتن روش و طريقهات ، فرا گرفتن محاسن اخلاقت براى سود رساندن به ناتوانشان ، جبران كردن تنگدستى شان ، عيادت بيمارشان ، هدايت كردن مسافرشان ، پنهان داشتن اسرارشان ، پوشاندن عيوبشان ، يارى دادن به مظلومشان ، خوب كمك كردن به آنان در ما يحتاج زندگيشان ، احسان به ايشان با مال و ثروت و بخشش فراوان ، عطا كردن آنچه براى آنان لازم است پيش از درخواستشان .
زيارت مؤمن در روايات
در مسئله ارفاق به ضعيف و پيشگيرى از فقر و عيادت مريض و مسئله هدايت و خيرخواهى در مباحث قبل ، مفصل بحث شد .
در اين جا در زمينهء زيارت مؤمن و رازدارى و عيبپوشى و يارى مظلوم به چند روايت اشاره مىشود .
امام صادق عليه السلام فرمود :