[ « 14 » اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ ارْزُقْنِي التَّحَفُّظَ مِنَ الْخَطَايَا وَ الاحْتِرَاسَ مِنَ الزَّلَلِ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ فِي حَالِ الرِّضَا وَ الْغَضَبِ حَتَّى أَكُونَ بِمَا يَرِدُ عَلَيَّ مِنْهُمَا بِمَنْزِلَةٍ سَوَاءٍ عَامِلًا بِطَاعَتِكَ مُؤْثِراً لِرِضَاكَ عَلَى مَا سِوَاهُمَا فِي الْأَوْلِيَاءِ وَ الْأَعْدَاءِ حَتَّى يَأْمَنَ عَدُوِّي مِنْ ظُلْمِي وَ جَوْرِي وَ يَأْيَسَ وَلِيِّي مِنْ مَيْلِي وَ انْحِطَاطِ هَوَايَ « 15 » وَ اجْعَلْنِي مِمَّنْ يَدْعُوكَ مُخْلِصاً فِي الرَّخَاءِ دُعَاءَ الْمُخْلِصِينَ الْمُضْطَرِّينَ لَكَ فِي الدُّعَاءِ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ . ]
خدايا ! بر محمّد و آل محمّد درود فرست و خوددارى از خطاها ، و پرهيز از لغزشها را در دنيا و آخرت ، در حال خشنودى و خشم روزيم فرما ؛ به طورى كه حالت درونم نسبت به آنچه كه از خشنودى و خشم بر من وارد مىشود ، يكسان و مساوى باشد ، در حالى كه عمل كنندهء به طاعتت باشم و خشنودى تو را در حق دوستان و دشمنان بر آنچه غير طاعت و خشنودى توست ترجيح دهم ، تا دشمنم از ستم و جورم ايمن باشد ، و دوستم از رغبتم و پايين آمدن هواى نفسم به سويش نااميد گردد ، و مرا از آنان قرار ده كه تو را مخلصانه در حال آسايش مىخوانند ، مانند خواندن مخلصين درمانده ؛ همانا تو ستودهء بزرگوارى .
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحه 203
پدیدآورندگان: شيخ حسين انصاريان
ص۲۰۳