و رحمتم همه چيز را فرا گرفته است .
از اين رو هر چيزى كه بر او شىء اطلاق شود مشمول رحمت خداوند است .
جهان آفرينش زير پوشش رحمت مطلقه است .
2 - در مقابل ، رحمت نسبى و غضب نسبى است ، بهشت رحمت نسبى و جهنم غضب نسبى است ، عفو ، رحمت نسبى و قصاص غضب نسبى است ، خداى رئوف و خداى منتقم يكى است كه هر دو زير پوشش مقام والاى رحمت مطلقه اللَّه ظهور مىكند .
در يك جاى قرآن مىفرمايد :
اللّهُ خالِقُ كُلِّ شَىءٍ » « 1 »
خدا آفرينندهء هر چيزى است .
در جاى ديگر مىفرمايد :
الَّذى احْسَنَ كُلَّ شَىءٍ خَلَقَهُ » « 2 »
همان كسى كه آنچه را آفريد نيكو ساخت .
اين دو آيه و اصل بنيادى در تفسير و برداشت و شناخت قرآن كريم است كه بر اساس آن هيچ نازيبائى در جهان نيست ، هر چه آفريده و مخلوق خداست زيباست .
اگر يك جا خطاست و جاى ديگر صواب ، اين خطا و صواب نسبى است ، يعنى شيئى را كه نسبت به شىء ديگرى مىسنجيم مىبينيم خطاست .
اگر جائى غضب است و جائى عفو ، به خاطر سنجش اين شىء به آن شىء است كه به غضب و انتقام معلوم مىشود .
ولى آن رهبرى جامع كه مىگويد اين جا عفو كن زيرا جاى پاداش است و آن جا انتقام بگير چون جاى كيفر است ، اين جا جاى بهشت است و آن جا جاى جهنم ، آن
هامش
( 1 ) - زمر ( 39 ) : 62 .
( 2 ) - سجده ( 32 ) : 7 .