[ وَ بَلِّغْ بِإِيمَانِي أَكْمَلَ الْإِيمَانِ ]
و ايمانم را به كاملترين ايمان رسان .
كاملترين ايمان
ايمان حقيقتى است كه بر اثر انديشه و تفكّر در نظام آفرينش ، و دقّت در خلقت خويشتن ، و مطالعه در معارف الهيّه ، به خصوص آيات قرآن مجيد ، و كلمات نورانى انبيا و ائمه عليهم السلام ، و توجه به دعاها ، مخصوصاً دعاى كميل ، جوشن كبير ، عرفه حضرت سيد الشهدا به دست مىآيد .
البته مايه و سرمايهء اوليهء ايمان ، از جانب حضرت دوست با خمير وجود انسان عجين شده ، و اين واقعيت عرشى و لطيفهء ملكوتى به صورت دانه يا غنچه در باطن آدمى قرار دارد ، انديشه و تفكّر در نظام خلقت ، و مطالعه در آفرينش خويشتن ، و شنيدن معارف قرآن و دقّت در سخنان اولياى الهى ، اين دانه را تبديل به شجرهء طيبه ، و اين شكوفه را همچون گل صبح بهار باز مىكند . انسان با چنين راه و روشى ، به اين حقيقت مىرسد كه هستى صاحبى دارد ، خدا نام .
انديشه و فكر ، و توجّه به قرآن ، و شنيدن آثار نبوت و ولايت ، درى از نورانيّت ، براى تماشاى قدرت و حكمت و دانش بىنهايت به روى انسان باز مىكند ، و احساس انسان را نسبت به صاحب آفرينش زنده مىنمايد .
مگر مىشود ، انسان نسبت به موجودات هستى ، عقل خود را به كار بگيرد ، و كلمات شيرين و مستدل و برهانى اولياى حق را بشنود ، و در آيات قرآن كريم دقّت