قرار گرفته است ، بطورى كه شخص در ترازوى اسلام ، آن وزن و احترام شايسته را پيدا نمىكند ، مگر اين كه به نظافت بدن و مسائل بهداشتى با جدّيّت پايبند بوده و در خوراك و پوشاك و مسكن و وضع ظاهرش از چرك و كثافات و حالات نفرت آور به دور باشد .
سلامتى و پاكى بدن نه تنها از لحاظ مادى مايهء سعادت است بلكه اثر عميقى هم در تربيت روحى و معنوى و موفقيّت در قيام به وظايف زندگى دارد ، آن چنان وظايفى كه قيام به آنها بدون داشتن بدن چابك و تن سالم و بنيهء نيرومند و با ظرفيت ، ممكن نيست .
اسلام هم ، بدن را گرامى شمرده ، لذا پاكى كامل آن را اساس ضرورى براى هر نماز قرار داده و نماز را هم در شبانه روز پنج نوبت واجب كرده كه در آنها بايد اعضاى ظاهرى از قبيل دستها و آرنجها و سر و پاها كه در معرض گرد و خاك و كثافات و غيره ، بيشتر قرار مىگيرد ، با آب پاك و نظيف شسته شود ، علاوه بر اين ، در حالاتى هم از قبيل جنابت ، شستشوى تمام بدن را واجب كرده است .
آيات فوق موضوع ديگرى ، يعنى آرايش و تجمّل و پوشيدن زيباترين و نظيفترين جامهها را نيز در هنگام شركت در مجالس عمومى كه مساجد را نمونهء مهم آنها شمرده است توصيه مىكند .
البته اين تجمّل ساده و طبيعى غير از آن تجمّلهاى جلف و سبك و مصنوعى بىشخصيتها مىباشد . بلكه مقصود تجمّل و نظافتى است توأم با وقار و شخصيت ، توأم با نظافت و زيبايى روح كه از آن ، به توبه كارى ، يعنى روگردانى از گناه و به تعبير ديگر آلايش روحى تعبير كرده است ، پس مردمى كه داراى اين حالند ، آنان به مصداق اين آيه « 1 » ، نظيف واقعى بوده و محبوب خدايند . « 2 »
هامش
( 1 ) - بقره ( 2 ) : 222 .
( 2 ) - اخلاق قرآن : 83 .