آن ندارى ، نيامده را هم از آن بىخبرى ، اين تويى و ساعتى كه در آن به سر مىبرى ، در اين ساعت بر انجام طاعات و ترك محرّمات صبر كن .
فقيه بزرگ ، شيخ مفيد ، نقل مىكند :
أتى رَجُلٌ أبا عَبْدِاللَّهِ عليه السلام فَقالَ لَهُ : يَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ ، أوْصِنى ، فَقالَ : لايَفْقِدُكَ اللَّهُ حَيْثُ أمَرَكَ ، وَ لا يَراكَ حَيْثُ نَهاكَ . قالَ : زِدْنى ، قالَ : لا أجِدُ . « 1 »
مردى به محضر مبارك حضرت صادق عليه السلام آمد و عرضه داشت : مرا سفارش فرما . امام عليه السلام فرمود : خداوند تو را تارك عبادت و آلوده به گناه نبيند .
عرضه داشت بيشتر بفرماييد ، فرمود : غير از اين نيست .
امام صادق عليه السلام مىفرمايد :
اميرالمؤمنين عليه السلام به مسجد درآمد ، ناگاه مردى را غمناك و سر به گريبان ديد ، به او فرمود : در چه حالى ؟ چه خبر است ؟ تو را چه مىشود ؟ عرضه داشت : پدر و مادر و برادرم مردهاند ، مىترسم ، زهره ترك شوم !
حضرت به او فرمود : بر تو باد به تقوا و صبر ، تا فرداى قيامت با اين دو سرمايه به محضر حق شرفياب شوى .
صبر در امور چون سر است از تن ، چون سر از تن جدا گردد تن فاسد شود و چون در كارها صبر نباشد همهء كارها فاسد گردد . « 2 » اميرالمؤمنين عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند :
الصَّبْرُ ثَلاثَةٌ : صَبْرٌ عِنْدَ الْمُصيبَةِ ، وَ صَبْرٌ عَلى الطّاعَةِ ، وَ صَبْرٌ عَنِ الْمَعْصِيَةِ . فَمَنْ صَبَرَ عَلَى الْمُصيبَةِ حَتّى يَرُدَّها بِحُسْنِ عَزائِها كَتَبَ اللَّهُ لَهُ
هامش
( 1 ) - وسائل الشيعة : 15 / 239 ، باب 19 ، حديث 20381 ؛ المستطرفات : 650 ؛ الحكايات ، شيخ مفيد : 95 .
( 2 ) - الكافى : 2 / 90 ، حديث 9 ؛ بحار الأنوار : 42 / 188 ، باب 125 ، حديث 6 .