أمْ يَحْسُدُونَ النّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ » « 1 »
بلكه آنان به مردم [ كه در حقيقتْ پيامبر و اهل بيت اويند ] به خاطر آنچه خدا از فضلش به آنان عطا كرده ، حسد مىورزند .
نمىخواهند نبوت و امامت ، حكومت و رهبرى صحيح ، علم و دانش ، مال و ثروت ، اخلاق و فضيلت ، زيبايى و نشاط را بر بندگانم ببينند ، آن قدر پست و زبون و بى مروّت هستند كه آرزوى زوال اين نعمتها را از بندگانم دارند .
وَدَّ كَثيرٌ مِنْ أهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إيمانِكُمْ كُفّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أنْفُسِهِمْ » « 2 »
بسيارى از اهل كتاب پس از آن كه حق براى آنان روشن شد به سبب حسدى كه از وجودشان شعله كشيده ، دوست دارند كه شما را پس از ايمانتان به كفر بازگردانند .
إنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها » « 3 »
اگر به شما خير و خوشى [ و پيروزى و غنيمت ] رسد ، آنان را بدحال [ و دلتنگ ] مىكند ، و اگر بدى و ناخوشى [ و حادثهء تلخى ] رسد به سبب آن خوشحال مىشوند .
[
انگيزهها در حسد
] انگيزههاى حسد هفت چيز است :
اوّل - خباثت نفس و بخل نسبت به خير بندگان خدا ، در گوشه و كنار عالم كسانى را مىيابى كه از گرفتارى و رنج و مصيبت بندگان شاد و خوشدل مىشوند و
هامش
( 1 ) - نساء ( 4 ) : 54 .
( 2 ) - بقره ( 2 ) : 109 .
( 3 ) - آل عمران ( 3 ) : 120 .