اميرالمؤمنين عليه السلام فرموده :
كَفى بِالْمَرْءِ غَفْلَةً أنْ يُضَيِّعَ عُمْرَهُ فيما لايُنْجِيهِ . « 1 »
در مسألهء غفلت براى مرد همين بس است كه عمرش را در آنچه مايهء نجات او نيست خرج كند .
عطار در كتاب « لسان الغيب » در شرح حال دنياى فانى و مغروران به آن مىگويد :
اين جهان دارد هزاران قرن ياد * تخت شاهان را بسى داده به باد
ميهمان در اين جهان پرگشته است * بر سر خاك كسان به نوشته است
نيست او را باك از مردم كشى * در خوشىّ خويش دارد ناخوشى
نيست او را باك از مهمان خود * گرچه بنهادست اينجا خوان خود
او ندارد ذرّهاى پرواى كس * اين ندا در كاروان داده جرس
خون مهمان خورده و پرواش نيست * اندر اين جنگى چنين پرواش نيست
او بود دزد و بگيرد كاروان * چون جرس بردارد او ناگه فغان
هر كه خورده لقمه از احسان او * در عوض داده است اينجا جان او
هامش
( 1 ) - غرر الحكم : 160 ، حديث 3063 ؛ عيون الحكم و المواعظ : 386 .