تا توان سرپنجهء دريا چو طوفان تاب داد * تيغ موج از قبضهء ساحل نمىبايد گرفت
طالب حق را چو تيرى كز كمان بيرون رود * هيچ جا آرام تا منزل نمىبايد گرفت
صاف چون آئينه مىبايد شدن با نيك و بد * هيچ چيز از هيچ كس در دل نمىبايد گرفت
آه و افسوس است صائب حاصل موج سراب * دامن دنياى بىحاصل نمىبايد گرفت
( صائب تبريزى )
تفريط در اعمال غضب
تفريط و دريغ ورزيدن بى مورد از اعمال غضب ، نمايانگر ضعف و ناتوانى اين نيرو است و مسلّماً چنين حالتى را نمىتوان حالت مطلوبى در آدمى برشمرد بلكه بايد آن را حالتى نكوهيده تلقّى كرد .
يكى از بزرگان فرموده :
« كسى كه بايد به مورد و بجا دچار و خواهان خشم گردد ولى او را خشم نگيرد حيوانى بيش نيست » ؛ زيرا فقدان نيروى غضب را بايد يكى از كمبودهاى روانى انسان به شمار آورد ، چون خداوند متعال مىفرمايد :
أشِدّاءُ عَلَى الْكُفّارِ رُحَماءُ بَيْنَهُمْ » « 1 »
بر كافران سرسخت و در ميان خودشان با يكديگر مهربانند .
يا ايُّهَا النَّبِىُّ جاهِدِ الْكُفّارَ وَ الْمُنافِقينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ » « 2 »
هامش
( 1 ) - فتح ( 48 ) : 29 .
( 2 ) - تحريم ( 66 ) : 9 .