مولاى متقيان على عليه السلام در عهدنامهء جامعى كه براى مالك اشتر فرستاده است ؛ فرمود :
وَ لَيْسَ شَىءٌ ادْعى الى تَغْيِيرِ نِعْمَةِ اللَّهِ وَ تَعْجيلِ نِقْمَتِهِ مِنْ اقامَةٍ عَلى ظُلْمٍ ، فَانَّ اللَّهَ يَسْمَعُ دَعْوَةَ الْمُضْطَهَدينَ وَ هُوَ لِلظَّالِمِينَ بِالْمِرْصادِ . « 1 »
چيزى در تغيير نعمت خدا و سرعت دادن به عقوبت او قوىتر از ستمكارى نيست كه خداوند شنواى دعاى ستمديدگان و در كمين ستمكاران است .
هر گاه معصومى از درگاه خداوند عذر مىخواهد و اظهار تقصير مىكند به يقين در بندگان ضعيف ؛ كوتاهى و غفلت مىبيند پس با دعا و مناجات عاشقانه در صدد توجه به آن است .
حضرت سجّاد عليه السلام در مناجات خويش با حق تعالى مىفرمايد :
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعْتَذِرُ إِلَيْكَ مِنْ مَظْلُومٍ ظُلِمَ بِحَضْرَتِي فَلَمْ أَنْصُرْهُ وَ مِنْ مَعْرُوفٍ أُسْدِيَ إِلَيَّ فَلَمْ أَشْكُرْهُ وَ مِنْ مُسِيءٍ اعْتَذَرَ إِلَيَّ فَلَمْ أَعْذِرْهُ وَ مِنْ ذِي فَاقَةٍ سَأَلَنِي فَلَمْ أُوثِرْهُ . « 2 »
خدايا ! از تو پوزش مىخواهم دربارهء ستمديده‌اى كه در حضور من به او ستم شد و من ياريش ندادم و از احسانى كه نسبت به من شده و سپاسش را به جا نياوردم و از بد كننده‌اى كه از من پوزش خواسته و من پوزش او را نپذيرفتم و از نيازمندى كه از من درخواست كرده و من او را به خود ترجيح ندادم .
Footnote
( 1 ) - نهج البلاغه : نامهء 53 .
( 2 ) - صحيفهء سجّاديه : دعاى 38 .