وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطنِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ * إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْاْ إِذَا مَسَّهُمْ طَآئِفٌ مّنَ الشَّيْطنِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ » « 1 »
و اگر [ وسوسهاى از سوى ] شيطان ، تو را [ به خشم بر مردم و تركِ مهربانى و ملاطفت ] تحريك كند ، به خدا پناه جوى ؛ زيرا خدا شنوا و داناست . *
مسلماً كسانى كه [ نسبت به گناهان ، معاصى و آلودگىهاى ظاهرى وباطنى ] تقوا ورزيدهاند ، هرگاه وسوسههايى از سوى شيطان به آنان رسد [ خدا و قيامت را ] ياد كنند ، پس بىدرنگ بينا شوند [ و از دام وسوسههايش نجات يابند . ]
شيطان بر سر راه پرهيزگاران ، همواره با وسوسههاى شيطانى در شكل مقام ، مال ، شهوت ، و امثال اينها خودنمايى مىكند و شيطان و شيطان صفتان مىكوشند آنها را از طريق اين وسوسهها از مسيرشان منحرف سازند و از هدفشان بازدارند .
قرآن دستور مىدهد كه اگر وسوسههاى شيطانى متوجه تو شد به خدا پناه ببر و خود را به او بسپار و از لطفش مدد بخواه ، زيرا او سخن تو را مىشنود و از اسرار درونت آگاه و از وسوسههاى شياطين با خبر است .
وسوسههاى شيطانى همچون طواف كنندهاى پيرامون فكر و روح انسان پيوسته گردش مىكنند تا راهى براى نفوذ بيابند . اگر انسان در اين هنگام به ياد خدا و عواقب شوم گناه بيفتد آنها را از خود دور ساخته و رهايى مىيابد و گرنه سرانجام در برابر اين وسوسهها تسليم مىگردد .
وسوسههاى شيطانى پرده بر ديد باطنى انسان مىافكند آن چنان كه راه را از چاه و دوست را از دشمن و نيك را از بد نمىشناسند ولى ياد خدا به انسان بينايى و روشنايى مىبخشد و قدرت شناخت واقعيتها را به او مىبخشد .
هامش
( 1 ) - اعراف ( 7 ) : 201 - 200 .