هلاكت و سعادت در قرآن
خداوند متعال در قرآن مجيد به دوگانه بودن مردم اشاره مىكند و مىفرمايد :
يَوْمَ يَأْتِ لَا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَسَعِيدٌ * فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ * خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمواتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِمَا يُرِيدُ * وَأَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ السَّمواتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا ما شَاءَ رَبُّكَ عَطَاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ » « 1 »
روزى كه چون فرا رسد ، هيچ كس جز به اجازهء او سخن نمىگويد ؛ پس برخى تيرهبخت و برخى نيكبختاند . * اما تيرهبختان [ كه خود سبب تيرهبختى خود بودهاند ] در آتشاند ، براى آنان در آن جا نالههاى حسرتبار و عربده و فرياد است . * در آن تا آسمانها و زمين پابرجاست جاودانهاند ، مگر آنچه را كه مشيّت پروردگارت اقتضا كرده است ؛ بىترديد پروردگارت هر چه را اراده مىكند ، انجام مىدهد . * اما نيكبختان [ كه به توفيق و رحمت خدا سعادت يافتهاند ] تا آسمانها و زمين پابرجاست ، در بهشت جاودانهاند مگر آنچه را مشيّت پروردگارت اقتضا كرده ، [ بهشت ] عطايى قطع ناشدنى و بىپايان است .
سعادتمند كسى است كه : فرمان خدا را اطاعت كند و دل را به سوى حق بگرداند . و بدبخت كسى است كه بر خلاف رضا و خشنودى خدا ، خويش را تباه كند و زمينهء خسارت دنيايى و عذاب آخرتى را فراهم سازد .
اين تفاوت در قيامت بيشتر نمايان مىشود . در آن روز كه صفها جدا شوند و
هامش
( 1 ) - هود ( 11 ) : 105 - 108 .