باطن به معصيت خدا پرداختيد ! سپس آنها را مىبلعد . « 1 »
مراقبت نفس و ترك گناه
در آداب مراقبت آمده :
الْأوَّلُ تَرْكُ الْمَعاصى وَهذا هُوَ الَّذى بُنِىَ عَلَيْهِ قِوامُ التَّقْوى وَاسِّسَ عَلَيْهِ أساسُ الْآخِرَةِ وَالْاولى . وَما تَقَرَّبَ الْمُتَقَرِّبُونَ بِشَىْءٍ أعْلى وَأفْضَلَ مِنْهُ .
اوّل ترك معاصى است كه قوام تقوا بر آن است و ريشهء دنيا و آخرت است . و مقرَّبان به مانند چيزى چون تقوا به خدا قرب نجستند .
موسى از آن مرد عالم كه داستانش در سورهء كهف آمده پرسيد : چه كردهاى كه من مأمور يادگيرى از تو شدهام و به چه چيز به اين مرتبه رسيدى ؟ گفت :
الأول : بِتَرْكِ الْمَعْصِيَةِ .
اول : به ترك معاصى .
الثّانى : الْاشْتِغالُ بالطّاعاتِ مَعَ حُضُورِ الْقَلْبِ .
دوم : برنامه از آداب مراقبت انجام عبادات با حضور قلب است .
الثّالِثُ : عَدَمُ الْغَفْلَةِ .
سوم : پرهيز و دورى از غفلت است .
الرّابع : الْحُزْنُ الدّائِمُ ، قالَ : إنّى لا أسْكُنُ إلّا فى قَلْبٍ مَحْزُونٍ .
چهارم : حزن دائم قلبى است نسبت به گذشته و تقصير نفس ، كه حضرت حق
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 8 / 285 ، باب 24 ، حديث 12 ؛ الخصال : 1 / 111 ، حديث 84 .