گناهان است . ]
اصبغ بن نُباته مىگويد : امير المؤمنين عليه السلام فرمود :
اهل زمين چون به تبهكارى و نافرمانى پروردگار آلوده شوند ، خداوند بر آن شود كه آنها را روى استحقاقشان عقوبت فرمايد ، ولى چون نظر كند به سالخوردگان كه در عين ضعف به سوى نماز گام برمىدارند و كودكان كه مشغول يادگيرى قرآنند ، آنان را مورد عفو قرار داده عذابشان را به تأخير اندازد . « 1 » سعدى چه نيكو مىسرايد :
هر شب انديشهء ديگر كنم و راى دگر * كه من از دست تو فردا بروم جاى دگر
بامدادان كه برون مىنهم از منزل پاى * حسن عهدم نگذارد كه نهم پاى دگر
هر كسى را سر چيزىّ و تمنّاى كسى است * ما به غير از تو نداريم تمنّاى دگر
زان كه هرگز به صفاى تو در آيينهء وهم * متصوّر نشود صورت و بالاى دگر
وامقى بود كه ديوانهء عذرائى بود * منم امروز و تويى وامق « 2 » و عذراى دگر
وقت آنست كه صحرا گل و سنبل گيرد * خلق بيرون شده هر قوم به صحراى دگر
بامدادان به تماشاى چمن بيرون آى * تا فراق از تو نماند به تماشاى دگر
هر صباحى غمى از دور زمان پيش آيد * گويم اين نيز نهم بر سر غمهاى دگر
باز گويم نه كه دوران حيات اين همه نيست * سعدى امروز تحمّل كن و فرداى دگر
( سعدى شيرازى )
هامش
( 1 ) - ثواب الأعمال : 28 ؛ وسائل الشيعة : 6 / 180 ، باب 7 ، حديث 7675 ؛ بحار الأنوار : 81 / 14 ، باب 8 ، حديث 93 .
( 2 ) - وامق : محبوب ، دوست .