رسول خدا صلى الله عليه و آله او را فاطمه نام نهاد . « 1 » اين مولود مبارك در دامن خديجه عليها السلام و تحت تربيت پدر بزرگوارش رشد و نمو كرد . حضرت صديقهء طاهره در مهبط وحى به دنياآمد ، در زمانى كه اسلام دوران آغازين خود را مىگذرانيد و مسلمانان گروه كوچكى بودند و آماج ضربه ها و ستم جبّاران قرار داشتند و شهر مكّه محيط نا امنى براى مسلمانان بود . مولود خديجه ديده به جهان گشود و از همان اوان زندگى ، طعم تلخ رنج و مصيبت را چشيد . او پدر را مى ديد كه با يك دنيا محبّت و عطوفت براى نجات انسان ها از تاريكىهاى جهل و گمراهى خود را فدا مىكند و از طرف ديگر دشمنان را مىديد كه چگونه بيرحمانه اين منجى بشريّت را آماج حملات خود قرار مىدهند ، او را تكذيب مىكنند ، تهمت جنون و سحر به او مى زنند و اراذل و اوباش را بر ضد او مىشورانند . با چشمان خود مشاهده‌مى كرد كه مشركان بر پشت پدرش كه در سجده بود بچه دان شتر را خالى كردند « 2 » وشادان ازاين جسارت ، قهقهه زدند . يك بار حضرت زهرا عليها السلام مشاهده كرد كه قريش در حِجْر اسماعيل