تاريخ زندگانى امام صادق (ع) (فارسى) — صفحة 222

راوى پرسيد : قدريه و خوارج را هر كدام يك بار لعنت كرديد ولى مرجئه را دوبار . فرمود : به خاطر اينكه اينان مىپندارند كشندگان ما مؤمن هستند . بدين جهت لباسهاى آنان تا روز قيامت آغشته به خون ماست . « 1 » 3 - كيسانيّه : مذهب شيعه ، تا پايان دوران امامت پيشواى سوّم انشعابى پيدا نكرد . پس از شهادت امام حسين ( ع ) ، هر چند اكثريت شيعيان به امامت فرزندش امام سجاد ( ع ) قائل شدند ولى اقلّيتى ، معروف به « كيسانيّه » قائل به امامت « محمّد بن حنفيّه » فرزند حضرت على ( ع ) شدند . « 2 » امام صادق ( ع ) در برابر اين جريان منحرف موضع گرفت و با بيانات و سخنان روشنگرانهء خود ، ضمن ابطال پندار آنان ، افراد گمراه شده را كه زمينهء اصلاح و بازگشت به حق در آنان وجود داشت ، هدايت كرد كه سيّد حميرى از جملهء ايشان بود . « 3 » حيّان سرّاج ، يكى از سران كيسانيه به حضور امام صادق ( ع ) رسيد . امام ( ع ) از او پرسيد : اى حيّان ! نظر اصحاب و يارانت درباره محمد حنفيه چيست ؟ گفت : مىگويند : او زنده است و روزى مىخورد . فرمود : پدرم براى من نقل كرد كه وى جزو افرادى بوده است كه به هنگام بيمارى محمّد به عيادتش رفته و چشمهايش را فرو بسته و او را در داخل قبر نهاده است . . . . « 4 » امام ( ع ) در سخنى ديگر فرمود : « محمد بن حنفيّه نمرد ، مگر آنكه به امامت على بن حسين ( ع ) اعتراف كرد . » « 5 » 4 - زيديّه : فرقهء زيديّه ، دومين گروه منشعب از شيعه است كه در تاريخ اسلام و پس از شهادت امام سجاد ( ع ) به وجود آمده است . اين گروه اندك به جاى گرايش به امام