2 . در مدينه
با هجرت رسول خدا ( ص ) به مدينه و شروع مرحلهء جديدى از نهضت اسلامى ، مسئوليت فاطمه ( س ) نيز سنگينتر و ابعاد آن گستردهتر شد . اقدامات حمايتى او از رسول خدا ( ص ) و حضورش در عرصههاى اجتماعى و حتى نظامى ، همرزمى او با على در سنگر خانواده ، تلاشها و مجاهدتهاى متعهّدانه و بيدارگرانهء او پس از رحلت پيامبر ( ص ) به حدّى چشمگير بود كه على ( ع ) با الهام از سخن رسول خدا ( ص ) او را يكى از دو ركن مهّم در حيات اسلامى خويش معرفى كرد . على ( ع ) پس از وفات حضرت زهرا ( س ) فرمود : اين همان ركن دوم است كه رسول خدا ( ص ) فرمود [ و من امروز آن را از دست دادم ] . پيامبر ( ص ) ركن اول حيات علوى بود و فاطمه ( س ) ركن دوم آن . « 1 » فاطمه ( س ) در هر موقعيتى به مسئوليت الهى خويش توجه داشت و با همهء توان در ايفاى آن مىكوشيد . زهرا ( س ) در برابر همهء مسائل پيرامونى خويش احساس مسئوليت مىكرد و هرگز اشتغال به مسئوليتى او را از ايفاى مسئوليتهاى ديگر باز نمىداشت . اين گونه نبود كه عبادت و مراجعاتش او را از ادارهء منزل باز دارد يا رسيدگى به همسر و فرزندانش مانع اهتمام وى به مسائل تربيتى ، سازندگى و مبارزاتى گردد . زمانى كه پيامبر ( ص ) در تقسيم كار بين او و حضرت على ( ع ) مسئوليت كارهاى خانه را به دختر خود سپرد ، فاطمه ( س ) بسيار خوشحال شد ؛ هم از اين جهت كه بارى از دوش على ( ع ) برداشته شده و هم از آن جهت كه با اين