پيروزى انقلاب و روى كار آمدن اميرمؤمنان عليه السلام
با قتل عثمان انقلاب به پيروزى رسيد و مسلمانان به تعيين زمامدار جديد اقدام كردند . در ميان نامزدهاى خلافت سه تن از همه برجستهتر بودند : اميرمؤمنان على عليه السلام ، طلحه و زبير . اميرمؤمنان عليه السلام ابتدا از پذيرفتن حكومت خوددارى ورزيد ، اما از آنجا كه عموم مسلمانان بر حكومت حضرت على عليه السلام اتفاق نظر داشتند ، حضرتش پذيرفت و طلحه و زبير اوّلين كسانى بودند كه با ايشان دست بيعت دادند . در اين ميان ، عايشه همسر پيامبر كه به خلافت طلحه و زبير اميد داشت مدينه را ترك كرد و همراه تعدادى ديگر از مخالفان اميرمؤمنان عليه السلام به مكه رفت . « 1 »
آغاز امتيازطلبى
با پيروزى انقلاب و روى كارآمدن اميرمؤمنان عليه السلام ، امتيازطلبى آغاز شد . اولين كسانى كه خواستار امتيازهاى ويژه شدند ، طلحه و زبير ، يعنى اولين بيعتكنندگان با امام عليه السلام بودند . پيش از آنكه به نوع امتيازهايى كه آنها مىخواستند و واكنش اميرمؤمنان عليه السلام بپردازيم ، لازم است دربارهء شخصيت طلحه و زبير و ديدگاه اميرمؤمنان عليه السلام نسبت به آن دو تن سخن بگوييم .
الف - زبير
زبير بن عَوّام ، از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و پسرعمهء ايشان و
هامش
( 1 ) - ر . ك : كامل ، ج 3 ، ص 190 - 193 ؛ الجمل ، ص 119 - 120 .