يكى از راههاى مبارزه حضرت زهرا عليها السلام در راستاى دفاع از ولايت ، اعلام بيزارى از غاصبان خلافت و نارضايتى از مردمى كه به يارى او نيامدند بود . آن حضرت بارها اين نكته را به مناسبتهاى مختلف بيان مىكرد و يا در عمل اين بيزارى و نارضايتى را نشان مىداد كه به بيان چند مورد آن مىپردازيم . 1 - ام سلمه مىگويد : پس از رحلت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، به ديدار حضرت زهرا عليها السلام رفتم و حال او را جويا شدم . آن حضرت در پاسخ فرمود : اصْبَحْتُ بين كَمَدٍ و كَربٍ : فَقْدَ النَبِىّ صلى الله عليه و آله و ظُلْمَ الوَصِىّ هُتِكَ وَاللّهِ حِجابُهُ مَن اصْبَحَت امامَتُهُ مُقْبِضَةً عَلى غَيرِ ما شَرَعَ اللَّهُ فِى التَنْزِيْلِ ، وَ سَنَّها النَبِىّ صلى الله عليه و آله فِى التَأوِيل . . . « 1 » من در ميان غم شديد و اندوه جانفرسا بسر مىبرم ؛ غم فقدان پيامبر صلى الله عليه و آله و جانفرسايى ظلم به وصىّ ! به خدا سوگند ! حريم ولايت را شكستند . مقام امامت و رهبرىاش را بر خلاف كتاب خدا و دستور پيامبر صلى الله عليه و آله ربودند . 2 - حضرت زهرا عليها السلام نارضايتى خود را از غاصبان حكومت و مردم در عيادت زنان مدينه از آن حضرت ابراز داشت . زمانى كه مردم مدينه با