آيات و روايات بسيارى بر لزوم تصدى فقيه بر حكومت ، دلالت دارد : 1 - قرآن كريم مىفرمايد : « يا ايَّهَا الَذّينَ امَنُوا اطيعوُا اللّهَ وَ اطيعوُا الرَّسوُلَ وَ اوُلىِ اْلَامْرِ مِنْكُمْ » « 1 » اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، خدا و رسول و صاحبان امر را اطاعت كنيد . همهء مفسران شيعه اتفاق نظر دارند كه منظوراز « اولى الامر » امامان معصوم هستند . بنابراين به استناد اين آيه اطاعت از آنان واجب است . از جملهء موارد اطاعت ، پذيرش حاكميت ولى فقيه است كه در روايات متعدد و معتبر به آن دستور داده شده است . « 2 » در آيات ديگرى نيز « حكومت » و قضاوت به غير ماانزل‌الله كفر و ظلم تلقى شده است « 3 » و روشن است كه كسى مىتواند به « ما انزل الله » حكم كند كه فقيه عادل باشد . 2 - پيامبر از فقها به عنوان جانشينان خود ياد كرده است : « اللَّهُمَ ارْحَمْ خُلَفائى - ثَلاثَ مَرّاتٍ - قيلَ يا رَسوُل اللّهِ مَنْ خُلَفائُكَ ؟ قالَ : الَّذينَ يَأْتوُنَ بَعْدى وَ يَروُونَ حَديثى وَ سُنَّتى ثُمَّ يُعَلِّمُوُنَهَاالنّاسَ مِن‌ْبَعْدى » « 4 » خدايا جانشينان مرا بيامرز - اين سخن را سه بار تكرار كرد - گفته شد اى پيامبر خدا جانشينان شما چه كسانى هستند ؟ فرمود : آنان كه پس از من مىآيند و حديث و سنت مرا روايت مىكنند و آن را به مردم ياد مىدهند . بطور قطع ، راوى حديث در اين اولويت فقط نقل كنندهء آن نيست ، بلكه كسى مىتواند حديث و سنت پيامبر را آموزش دهد كه صحيح را از سقيم تشخيص داده و آنچه را براى فهم روايات لازم است ، بداند و اين شخص همان فقيه اسلام شناس است كه جانشين پيامبر ( ص ) مىباشد .