4 - تولّى و تبرّى
تولى و تبرّى عبارت است از محبت و علاقهء شديد قلبى نسبت به خداوند ، پيامبران ، ائمه معصومين ( ع ) جانشينان به حق آنان و اولياء الله و بغض و كينه نسبت به دشمنان آنان . تولى و تبرى از لحاظ سياسى ، يعنى پذيرفتن سرپرستى و رهبرى حكومت الهى و بر حق ، و دورى جستن از حكومت دشمنان خدا و اسلام . تولّى و تبرّى يكى از اصول حاكم بر سياست خارجى اسلام است . خداوند در قرآن مىفرمايد : هركس كه ولايت خدا ، پيامبر خدا و مؤمنان را داشته باشد ، پيروز است . چرا كه حزباللَّه در نهايت غالب و پيروز هستند . اى مؤمنان ، با آن دسته از كفار و اهل كتاب كه دين شما را مورد تمسخر و بازيچه قرار دهند ، دوستى نكنيد و از خدا بترسيد ، اگر ايمان آوردهايد . « 1 » و نيز مىفرمايد : « . . . به منافقان عذاب دردناك الهى را مژده بده ، همان كسانى كه به جاى مؤمنان ، كافران را به دوستى مىگيرند . آيا از پيش آنان عزّت مىطلبند با اينكه تمامى عزّتهامخصوص خداست . « 2 » در متون اسلامى تحت عنوان ، « الحبُّ فِى اللَّه و البغضُ فِى اللَّه » احاديث بسيارى آمده است . پيامبراسلام در اين باره فرمود : « . . . اوْثَقُ عُرَى اْلايمانَ الْحُبُّ فِى اللَّهِ وَ الْبُغْضُ فِى اللَّهِ وَ تَوالِىَ اوْلِياءِ اللَّهِ وَالتَّبَرّى مِنْ اعْداءِ اللَّهِ » « 3 »